| |
ประวัติความเป็นมาของเลขศาสตร์
ผู้คิดค้นระบบตัวเลข คือ ชนเผ่าบาบิโลเนียน ในสมัยพระเจ้าดาริดอุส หลายพันปีล่วงมาแล้ว ระบบตัวเลขเหล่านี้เราได้ใช้มาจนถึงปัจจุบันนั่นเอง ต่อมา ไคโร (Cheiro) ชาวตะวันตก ได้เป็นผู้ค้นพบ ความมหัศจรรย์ของตัวเลข จากวันเดือนปีเกิด หรือแม้แต่ชื่อ ซึ่งแทน ค่า "1" ถึง "9" ให้กับตัวอักษร "A" ถึง "Z" ออกมาเป็นตัวเลข หลังจากนั้น โหราจารย์ พูลหลวง ได้แนวคิดจาก ไคโร และใช้เวลานับสิบปีเพื่อค้นหา รหัสตัวเลขให้กับอักษรไทย "ก" ถึง "ฮ" ซึ่งรวมถึงสระ จนได้เป็นเลขศาตร์สำหรับภาษาไทยขึ้นมา ข้าพเจ้าขอกราบขอบคุณท่านเหล่านี้ ซึ่งสามารถไขความลับของตัวเลขได้อย่างแม่นยำ
อิทธิพลของเลขกับตัวอักษร ตามหลักของโหราจารย์พูลหลวง
แบ่งอักษรไทย ออกเป็น 9 กลุ่ม ซึ่งจะนำไปแทนที่ค่า 1 ถึง 9 โดยดูลักษณะที่ไกล้เคียงกับเลขไทยดังนี้
เลข ๑
ลักษณะอักษรที่ลากจากบนลงมาหาข้างล่าง ซึ่งได้แก่ ก , ด , ถ ,ท , ภ , สระอุ , สระอา , ฤ , ฤา , ไม้เอก
เลข ๒
ลักษณะอักษรที่มีสระ กับพยัญชนะอันปลายเส้นตั้งขึ้นสิ้นสุดข้างบน ตรงข้ามกับอักษร ๑ ปลายเส้นปักลงดังนี้ ข , ช , บ , ป , ง สระอู, สระเอ, สระแอ, ไม้โท
เลข ๓
อักษรที่หยักตรงหัว หรือส่วนบนซึ่งคล้ายเลข ๓ ได้แด่อักษร ฃ , ฅ , ฆ , ฑ , ฒ , ต , + (ฃ และ ฅ ไม่ได้ใช้ในอักษรไทยปัจจุบันแล้ว)
เลข ๔
อักษรที่เป็นเลขตวัดหางชอนขึ้นไปทางขวามือ คือ ค ,ธ , ร , ั , สระอิ , ญ , ษ , สระโอ , สระอะ
เลข ๕
อักษรที่ตวัดหางไปทางขาว และต้องขมวด ได้แก่ ฉ , ณ , ฌ , น , ม , ห , ฮ , ฎ , ฬ
เลข ๖
อักษรที่หางตวัดขึ้นไปทางซ้ายมือ ตรงข้ามกับ ๔ ได้แก่ จ , ล , ว ,อ , ใ
เลข ๗
อักษรที่มีหัวหยัก และมีหางคล้ายเลข ๓ แล้วต่อหาง ได้แก่ ศ , ส , ซ , สระอี , ไม้ตรี ( ๊ )
เลข ๘
อักษรที่เป็นหยักล่าง เช่น ย , ผ , ฝ , พ , ฟ , ไม้ไต่คู้ ( ็)
เลข ๙
อักษรที่มีหยักสะบัดปลาย ฏ ,ฐ , ไ , ์
|
|
|
|
